Jumat, 19 November 2010

MITOS ING MASYARAKAT

Aja Mung Sinawang Saka Mitos Wae

Kanggone kapercayan tradisi Jawa, asma Ratu Kidul karasa wis ora aneh maneh keprungu kuping. Sebab sakliyane kondhang sulistya ing warna, Ratu Kidul kang dipercaya nglenggahi dampar kedhaton Segara Kidul uga kaanggep sekti mandraguna. Malah ana kepara kang ngomong, menawa Ratu Kidul iku kang pinarcaya ngasta wahyu Raja Tanah Jawa.
Nanging kuciwane nganti saiki durung ana bukti kang gumathok, kang nuduhake bab anane Ratu Kidul. Rasa penasaran tumrap kepriye pasuryan, lan agemane Ratu Kidul uga asring kanggo bantahan antarane warga masyarakat. Mula kang saka kuwi banjur kagelar pameran seni rupa, utamane lukisan kanggo nggambarake blegere panguasa segara Kidul kuwi, wengi kapungkur mapan ana ing Bale Soedjatmoko, Sala.
Miturut katrangane Jaka Pekik, sawijining pelukis kang mbabar karya “Sinuwun” jroning pameran kuwi. Sejatine Ratu Kidul kuwi ora ana, alias mitos kang dadi wujud panglamune wong Jawa. Mitos kuwi kagawe dening para panguasa Keraton Mataram Islam, supayane para kawula ora ana kang wani mbalela.
“Kanthi anane mitos Ratu Kidul kang sekti mandraguna, lan nduweni wadya bala lelembut pirang-pirang, ing kana kaangkah para kawula supaya wedi lan manut pakone Ratu,” kandhane Jaka.
Mula Jaka meling supaya masyarakat ing jaman modern iki aja keblithuk karo mitos, lan nggebyah uyah bab Ratu Kidul. Nanging kudhune nyawang anane Ratu Kidul minangka simbol luhuring budaya Jawa. Sebab jroning mitos Ratu Kidul, kasimpen kawruh lan ngelmu tumraping urip.
“Kuwi babaran kawruh segara-gunung, kang isine piweling kepriye awakke dhewe kuwi kudu ngrawat lan njaga katentremane jagad. Semana uga bab kesuburan, lan pelestarian alam kuwi dhewe,” jarene Jaka.
Beda maneh karo penemune Herri Sujarwanta, pelukis liyane kang uga mbabar karya. Dheweke kandha menawa sawektu isih bocah, pancen ora percaya karo anane Ratu Kidul. Ananging kosok walike, saiki Herri ngaku percaya yen tha Ratu Kidul kuwi dudu mitos.
“Ngomong mitos sebab durung nate pinanggih. Aku iki bola-bali ketemu karo Ratu Kidul, lan kuwi nyata,” jarene Herri.
Nanging dheweke uga sarujuk menawa ana penganggep aja nglenikake bab anane Ratu Kidul. Sebab miturut Herri, sejatine Ratu Kidul kuwi kudu disawang kanthi netra budaya, saengga bisa antuk piwulang luhur tumraping urip. “Kuwi yen miturutku sejatine simbol kasucen, welas asih, lan antenge wong Jawa jroning nglakoni urip,” panjelase Herri.
Semana uga miturute Mulyadi, kang uga asring sinebut Ki Gedhe Sala, sawijing pelukis kang uga dadi spiritualis Jawa. Dhewekke njelasake menawa percaya anane Ratu Kidul. Lan bab kuwi ora bisa gur dionceki nganggo rasional pikir, nanging uga kudu dilaras nganggo rasa.
“Carita bab Ratu Kidul kuwi wis ana wiwit jaman Majapahit. Lan kuwi nggambarake kepriye para priyagung tanah Jawa anggone ngajeni lan nresnani sagung dumadi,” pituture Mulyadi.
Sakliyane kuwi dhewekke kandha ing jagad ginelar iki isine hamung keseimbangan, antarane padhang-peteng, bungah-susah, beja-cilaka, lan sak panunggalane. Mula ing kene Ratu Kidul iku kaanggep dening para leluhur Jawa, minangka duta kang nglarasake tumrap keseimbanganing bebrayan urip kuwi dhewe.
“Tuladhane kaya tradisi larungan sesaji ana segara Kidul, kuwi sejatine wujud syukur tumrap keseimbanganing bebrayan urip. Merga menawa wis diganjar kanugrahan, ya wajibe kudhu ngaturake panuwun marang Gusti Kang Akarya Jagad. dadi kabeh kuwi kudu dionceki kanthi wicaksana, lan ora gur waton sulaya wae,” pitungkase Mulyadi.

MITOS ING MASYARAKAT

GEGURITAN

Pamit

Aku sida mangkat saiki, biyung
Ninggal pangkonmu
Kanggo ngranggeh gegayuhanku
Sanajan owel lan trenyuh
Aku ora nangis, biyung
Jarene tangis kuwi pepalange laku
Dakjaluk puji pangestumu

GRIYA ADAT



KESENIAN TRADISIONAL





Wayang kuwe salah siji kekayaan kesenian pagelaran tradisional Indonesia sing nganggo golek sekang kulit sing dianggep pemain karo disutradarai Dalang. Pagelaran wayang nganggo iringan musik Gamelan.

Cerita sing dikisahna biasane dijukut sekang bagian-bagian kisah Mahabharata karo Ramayana sing biasa diarani Wayang purwa. Para Dalang biasane manfaatna pagelaran wayang kanggo nyisipaken pesan-pesan moral.

Wayang berkembang pesat nang pulau Jawa.

Minggu, 20 Desember 2009

MERRY CHRISTMAS & HAPPY NEW YEAR





















































Semoga damai natal menyertaiQ
.....Amin.....

Rabu, 16 Desember 2009

Perjalanan Hidup Seorang yang Berkenan Di Hati Tuhan



Daud merupakan salah satu dari sekian banyak tokoh Alkitab yang sangat terkenal, dari anak Sekolah Minggu hingga orang dewasa tahu siapa itu Daud. Dia adalah raja kedua Israel sesudah Saul. Dia pernah mengalahkan Goliat. Daud adalah tokoh yang paling panjang kisahnya dalam Alkitab (hampir 2 kitab: I Sam 16-II Sam 24 dan beberapa pasal di awal kitab I Raj dan sebagian kitab Mazmur adalah hasil karyanya). Kisah hidupnya dibeberkan dan diperlihatkan kepada kita. Dan Tuhan sepertinya ingin berkata kepada kita, "Inilah orang yang berkenan kepada-Ku. Dialah orang yang melaksanakan perintah-Ku dengan tulus dan rendah hati."

Daud memang adalah orang yang berkenan di hadapan Tuhan namun itu tidak berarti hidupnya selalu rata dan tidak ada rintangan. Bahkan kesulitan hidupnya yang paling besar muncul setelah dia diurapi sebagai raja, tepatnya saat Tuhan mengucapkan kata-kata di samping. Dia harus menjadi buronan raja selama bertahun-tahun. Dia harus hidup dengan menggembara dan tak menentu hidupnya. Sesudah menjadi raja pun dia harus mengalami beberapa pemberontakan. Namun dia tidak menjadi putus asa dan meninggalkan Tuhan, malah sebaliknya dia melihat semua kejadian itu adalah supaya dia makin dekat kepada Tuhan, supaya dia makin bergantung dan bersandar kepada-Nya. Terkadang Tuhan mengizinkan kesulitan menghampiri hidup kita, rasanya tidak ada jalan keluar dari masalah itu, namun itu sebenarnya Tuhan izinkan agar kita tidak bersandar pada kemampuan kita saja tetapi lebih bersandar kepada-Nya. Di balik kehebatan Daud ada seorang yang menopangnya yaitu Tuhan. Jika dia mengalami suatu masalah dia selalu berdoa meminta pertolongan kepada Tuhan. Itu terlihat dari curahan hatinya yang tertuang dalam kitab Mazmur yang sebagian besar ditulis olehnya.

Saat Daud diurapi, semua orang mungkin tidak akan menyangka dia yang dipilih oleh Tuhan untuk menjadi raja. Dari segi umur dan tubuh, saudara-saudara Daud lebih besar dari Daud. Namun Tuhan berkata: "Bukan yang dilihat manusia yang dilihat Allah; manusia melihat apa yang di depan mata, tetapi Tuhan melihat hati"

(I Sam 16 : 7b).

Tuhan juga tidak melihat keadaan tubuh kita melainkan hati kita. Tuhan sayang semua orang, baik yang kaya maupun yang miskin, baik yang muda maupun tua, baik yang cacat fisik maupun yang sehat. Tuhan melihat hati kita. Tuhan hanya melihat ketulusan hati kita. Daud mungkin saat itu masih seperti anak-anak yang belum bisa berperang dan memimpin rakyat namun Tuhan melihat hatinya begitu ingin melayani-Nya dan menurut Tuhan itulah modal utama dalam melayani Tuhan. Demikian juga kita, mungkin tampak luar kita tidak hebat tetapi jika kita memiliki hati untuk melayani Tuhan dan kita mau bersandar pada-Nya selalu niscaya Tuhan akan membentuk kita seperti Dia membentuk Daud sedemikian rupa sehingga dia dapat menjadi raja yang sangat berhasil di mata Tuhan maupun di mata rakyat.

Sejak Daud diurapi, kehidupan Daud tidak sama seperti dulu lagi. Dia bahkan tidak menjalani kehidupan yang penuh dengan ketenangan dan kedamaian. Dia harus menjadi bahan amarah Saul. Namun dia menyadari bahwa semuanya ini Tuhan izinkan dalam hidupnya untuk suatu tujuan. Allah membentuknya agar Daud dapat menjadi raja yang mengasihi-Nya dan tentunya mengasihi rakyatnya. Setidaknya ada 3 aspek yang Tuhan ingin bentuk dari diri Daud dan juga dalam diri kita.